آزمایش میکروآلبومین ادرار (microalbumin) چیست؟

کلیه‌ها نقش حیاتی در دفع مواد زائد دارند و هرگونه آسیب به آن‌ها ممکن است پیامدهای جدی به همراه داشته باشد. یکی از راه‌های بررسی سلامت کلیه، آزمایش ادرار است که ترکیبات موجود در آن از جمله پروتئین آلبومین بررسی می‌شود. آزمایش میکروآلبومین ادرار برای تشخیص مقدار کمی آلبومین (یک نوع پروتوئین) در ادرار انجام می‌شود و می‌تواند نشانه اولیه آسیب کلیوی باشد، به‌ویژه در افراد مبتلا به دیابت یا فشار خون بالا.

در حالت طبیعی، کلیه‌ها از دفع آلبومین جلوگیری می‌کنند. اما در صورت آسیب، این پروتئین در ادرار دیده می‌شود. درمان آسیب کلیوی به علت زمینه‌ای آن بستگی دارد و با کنترل قند خون، فشار خون و اصلاح سبک زندگی می‌توان از پیشرفت بیماری جلوگیری کرد.

خلاصه مطلب:

میکرو آلبومین بالا نشانه چیست؟

میکروآلبومین بالا (Microalbuminuria) به معنای وجود مقدار غیرطبیعی آلبومین (یک نوع پروتئین) در ادرار است. این وضعیت می‌تواند نشانه اولیه آسیب به کلیه‌ها باشد. در حالت طبیعی، آلبومین نباید به مقدار قابل توجهی وارد ادرار شود، اما وقتی کلیه‌ها آسیب ببینند، ممکن است این پروتئین نشت کند.

علت بالا بودن میکروآلبومین چیست؟

• دیابت (نوع ۱ و ۲)
• فشار خون بالا (هایپرتانسیون)
• بیماری‌های قلبی و عروقی
• چاقی و سندرم متابولیک
• عفونت‌های ادراری یا التهابات حاد کلیوی
• ورزش شدید، تب، استرس یا مصرف برخی داروها
• بیماری‌های خودایمنی (مثل لوپوس)
• سیگار کشیدن

آزمایش میکروآلبومین ادرار به چه منظوری انجام می شود؟

پزشک در منزل ممکن است آزمایش میکروآلبومین ادرار را برای تشخیص علائم اولیه آسیب کلیه توصیه کند. درمان زودهنگام ممکن است از پیشرفت مشکلات کلیوی جلوگیری کند یا آن را به تأخیر بیندازد. هر چند وقت یک بار فردی که مستعد آسیب به کلیه می باشد، بسته به شرایطی که دارد و بیماری که به آن مبتلا می باشد، به آزمایش میکروآلبومین نیاز دارد. مثلا:

دیابت نوع 1. اگر مبتلا به دیابت نوع 1 هستید ، پزشک شما ممکن است پنج سال پس از تشخیص این بیماری، یک بار در سال آزمایش میکروآلبومین را درخواست کند.
دیابت نوع 2. اگر مبتلا به دیابت نوع 2 هستید ، پزشک ممکن است بلافاصله پس از تشخیص این بیماری یک بار در سال آزمایش میکروآلبومین را توصیه کند. (جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد دیابت و آزمایش های تشخیصی که برای آن استفاده می شود، می توانید به مقاله آزمایش قند خون مراجعه فرمایید.)

فشار خون بالا. اگر فشار خون بالا دارید ، پزشک ممکن است آزمایش میکروآلبومین را به صورت مداوم و چندین بار در سال توصیه کند. در مورد تکرار این آزمایش با پزشک خود مشورت کنید. اگر سطح میکروآلبومین ادرار شما بالا رفته باشد ، پزشک ممکن است معالجه و آزمایش های تکمیلی دیگر را توصیه کند.

آزمایش میکروآلبومین همچنین می تواند در موارد زیر از اهمیت بالایی برخوردار باشد:

• شاخص بیماری‌های قلبی-عروقی تحت بالینی
• شاخص اختلال عملکرد اندوتلیوم رگ‌ها
• شاخص مهم در پیش آگهی بیماری‌های کلیه
• در دیابت شیرین
• در فشارخون بالا
• در گلومرولونفریت پست استرپتوکوکی
• افزایش میکروآلبومینوری در ۴۸ ساعت نخست پذیرش در بخش مراقبت‌های ویژه، نشانگر افزایش خطر بروز نارسایی تنفسی حاد، نارسایی چند اندامی و مرگ و میر است.
• یک شاخص خطر برای ترومبوآمبولی وریدی

آزمایش میکروآلبومین به چه شکلی انجام می شود؟

در طول آزمایش میکروآلبومین ، شما به سادگی باید یک نمونه ادرار تازه تهیه کنید. این کار ممکن است به چند روش انجام شود:

آزمایش ادرار 24 ساعته: پزشک ممکن است از شما بخواهد تا طی یک دوره 24 ساعته تمام ادرار خود را در یک ظرف مخصوص جمع آوری کرده و آن را برای تجزیه و تحلیل ارسال کنید.

آزمایش ادرار زمان دار: پزشک شما ممکن است از شما بخواهد ابتدا صبح یا بعد از یک دوره چهار ساعته از ادرار نکردن ، اولین نمونه ادرار را تهیه کنید.

آزمایش ادرار تصادفی: در هر زمان آزمایش ادرار تصادفی انجام می شود. اما برای بهبود صحت نتایج ، اغلب با آزمایش ادرار برای کراتینین ترکیب می شود. کراتینین یک ماده زاید در خون است که معمولاً توسط کلیه ها فیلتر می شود.

نمونه ادرار برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه ارسال می شود. بعد از تهیه نمونه ادرار ، می توانید بلافاصله به فعالیت های معمول خود بازگردید.

نتایج آزمایش میکروآلبومین

با توجه به توصیه بنیاد ملی کلیه، آلبومینوری، وجود آلبومین بیش از حد در ادرار است. میکروآلبومینوری یک مقدار کمی از پروتئین در ادرار است و ماکروآلبومینوری مقدار زیادی از آلبومین را در ادرار دارد. نتایج آزمون میکروآلبومینوری به صورت میلی گرم نشت پروتئین در ادرار 24 ساعت اندازه گیری می شود. نتایج به طور کلی نشان می دهد:

• کمتر از 30 میلی گرم بر گرم پروتئین طبیعی است.
• 30 تا 300 میلی گرم بر گرم پروتئین، ممکن است بیماری ابتدایی کلیه را نشان دهد.
• بیش از 300 میلی گرم بر گرم پروتئین، نشان دهنده بیماری پیشرفته تر کلیه است.

سطح میکروآلبومین ادرار به طور معنی داری کمتر از 30 میلی گرم بر گرم کراتینین است. میکروآلبومینوری برای زنان ACR ≥3.5 mg/mmol و برای مردان ACR ≥2.5 mg/mmol تعریف شده است یا ACR بین 30 تا 300 میکروگرم آلبومین / میلی گرم کراتینین. برای تشخیص میکروآلبومینوری، هنگام جمع آوری نمونه برای ادرار ACR، باید مراقب باشید.

نکات کلیدی آزمایش میکروآلبومین:

• نسبت آلبومین به کراتینین (ACR) بهتر از اندازه‌گیری ساده آلبومین است، زیرا تغییرات غلظت ادرار را کنترل می‌کند.
• نمونه صبحگاهی ترجیح داده می‌شود و بیمار باید 24 ساعت قبل از آزمایش از فعالیت‌های سنگین ورزشی خودداری کند.
• تکرار آزمایش 3–6 ماه پس از نتیجه مثبت برای تأیید تشخیص توصیه می‌شود.
• مقادیر نادرست ممکن است در افرادی با توده عضلانی خیلی زیاد یا خیلی کم مشاهده شود.

آزمایش میکروآلبومین ادرار با کراتینین مقدار آلبومین و کراتینین را در ادرار اندازه گیری می کند و اغلب به عنوان نسبت آلبومین به کراتینین (ACR) بیان می شود. آلبومین یک پروتئین سرم است که به طور معمول در ادرار دفع نمی شود در حالیکه کراتینین، یک ماده پسماند کراتین از طریق ادرار دفع می شود بر خلاف آزمایش میکروآلبومین، نتایج تغییر نسبت آلبومین به کراتینین با تغییرات غلظت ادرار تاثیر نمی گذارد. آزمایش معمولاً برای تشخیص آسیب کلیه، به ویژه در بیماران مبتلا به دیابت انجام می شود.

کراتین یا کراتینین ماده ی زائدی می باشد که از سوخت و ساز در ماهیچه ها ایجاد می شود. این ماده ی سمی فقط از کلیه‌ ها دفع می شود، بنابراین از سطح سرمی کراتین برای بررسی عملکرد کلیه استفاده می شود. اگر در عملکرد کلیه مشکلی پیش آید، مقدار کراتینی که باید از طریق کلیه دفع شود، کاهش یافته و در نتیجه مقادیر آن در خون افزایش می یابد، بنابراین بالا بودن مقدار کراتین در افراد ممکن است به معنای کاهش عملکرد کلیه ها باشد. البته توجه داشته باشید افرادی که بیشتر عضلانی اند، دارای سطوح بالاتر کراتینین هستند.

نتایج ممکن است بسته به سن و جنس نیز متفاوت باشد. از کراتین ادرار 24 ساعته نیز برای بررسی عملکرد کلیه در طول یک شبانه روز استفاده می شود. همچنین از تست کراتین راندوم در کنار تست کلسیم راندوم از ادرار، برای بررسی احتمال سنگ سازی کلیه استفاده می گردد.

یک نمونه صبح زود ترجیح داده می شود. بیمار باید 24 ساعت قبل از آزمایش از تمرینات سنگین خودداری کند. آزمون تکرار باید 3 تا 6 ماه پس از اولین آزمایش مثبت برای میکروآلبومینوری انجام شود. در نهایت، آزمون در یک فرد با توده عضلانی بیش از حد یا خیلی کم درست نیست. این به خاطر تغییر در سطح کراتینین است که توسط عضله تولید می شود.ن

تیجه آزمایش میکروآلبومین خود را با پزشک خود در میان بگذارید تا به صورت کامل نسبت به وضعیت سلامتی که دارید مورد بررسی قرار گیرد. اگر سطح میکروآلبومین ادرار شما بالاتر از حد نرمال باشد ، پزشک ممکن است تکرار آزمایش را توصیه کند.

عوامل متعددی می توانند باعث افزایش بالاتر از نتایج مورد انتظار میکروآلبومین ادرار شوند ، مانند:

• خون در ادرار (هماچوری)
• تب
• ورزش شدید اخیر
• عفونت مجاری ادراری
• سایر بیماری های کلیوی

داروهایی که می توانند سطح آزمایش میکروآلبومین ادرار شما را تحت تاثیر قرار دهند:

• استازولامید (Diamox Sequels)
• آنتی بیوتیکها، از جمله آمینوگلیکوزید، سفالوسپورینها، پنی سیلین، پلی مکسین B و سولفونامیدها
• داروهای ضد قارچی، از جمله آمفوتریسین B (Abelcet) و Griseofulvin (Gris-PEG)
• لیتیوم، که یک دارو برای درمان اختلال دوقطبی است
• داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs ) مانند آسپیرین (Bufferin)، ایبوپروفن (Advil) و ناپروکسن (Aleve) Penicillamine (Cuprimine)، که داروهایی است که در گذشته برای درمان آرتریت روماتوئید استفاده می شد.
• فنوزاپیریدین (Pyridium) که داروهایی است که مردم برای درمان درد مجاری ادراری استفاده می کنند.
• tolbutamide، که داروهایی است که مردم برای درمان دیابت استفاده می کنند.

سوالات متداول

نتیجه گیری

اگر شما نیز تمایل دارید آزمایش میکروآلبومین را در منزل خود و بدون مراجعه حضوری و در معرض آلودگی قرار گرفتن انجام دهید، می توانید به سایت آنی آزما مراجعه کرده و پس از پر کردن فرم پذیرش، نسبت به انجام آزمایش در منزل با رعایت کلیه پروتکل های بهداشتی اقدام خواهد شد.