Paste your Google Webmaster Tools verification code here

آزمایش ایدز را جدی بگیرید

اطلاعات خود را در مورد یائسگی بیشتر کنید
بهمن ۱۲, ۱۳۹۸
مجموعه آزمایشاتی که به تشخیص سرطان کمک می کند
بهمن ۱۴, ۱۳۹۸

آزمایش ایدز را جدی بگیرید

متاسفانه یکی از اتفاقات تلخ که در کل دنیا مردم را تهدید می کند، ابتلا به بیماری ایدز و HIV است که منجر به بروز بیماری ایدز خواهد شد. این بیماری در گروه بیماری هایی قرار دارد که امکان سرایت آن به دیگران از طرق مختلف من جمله تماس با خون آلوده، روابط جنسی و… وجود دارد اما تلخ ترین قسمت ماجرا اینجاست که این بیماری حداقل تا ۶ ماه و حداکثر تا ۱۰ سال، بدون علامت است. الان تصور کنید کسی به ایدز مبتلا شده و بدون اینکه از این موضوع اطلاع داشته باشد، با همسر خود رابطه دارد. در این صورت همسر او نیز به بیمار دچار خواهد شد. لذا اکیدا توصیه می کنیم اگر شک دارید که به ایدز مبتلا شده اید، قبل از هر چیز حتما آزمایش ایدز را انجام دهید و تا زمانی که اطمینان از عدم ابتلا حاصل نشده است، خود را از نزدیکان خود دور کنید.

آزمایش ایدز جهت تشخیص ویروس Hiv، انجام می‌شوند و می‌توانند میزان پادتن، پادگن یا RNA  ویروس را شناسایی کنند. این آزمایش یکی از آزمایش های تخصصی و بسیار پیشرفته آزمایشگاهی می باشد که به صورت کاملا محرمانه انجام شده و جواب تست به خود فرد تحویل داده می شود. ویروس نقص ایمنی انسانی یا HIV سبب می شود تا شما به سندرم نقص ایمنی اکتسابی یا ایدز مبتلا شوید.

بیماری ایدز با توجه بروز علایم و نشانه‌های بیمار، از طریق آزمایش و بررسی آن در آزمایشگاه تشخیص داده می‌شود. آزمایش ایدز به همه کسانی که در معرض خطر قرار دارند توصیه می‌شود، که شامل هر فرد مبتلا به هر نوع بیماری آمیزشی است، می‌شود. در بسیاری از مناطق دنیا، یک سوم حاملان HIV زمانی متوجه می‌شوند که در مرحله پیشرفته‌ای از این بیماری هستند و AIDS یا نقص شدید دستگاه ایمنی آشکار می‌شود.

از این رو تشخیص زود هنگام بیماری می تواند از انتقال ویروس به سایر افراد و همچنین کنترل عوارض آن بسیار اهمیت دارد. آزمایش ایدز از جمله آزمایش هایی می باشد که به صورت دوره ای و برای کنترل و چکاپ افراد استفاده می شود.

پس از گذشت سه ماه از رفتار پرخطر یا رویدادی که مشکوک به انتقال ویروس به بدن فرد است، اگر نتیجه آزمایش ایدز او منفی باشد، می‌توان به‌طور قطعی به عدم آلودگی او به ویروس اچ‌آی‌وی اطمینان یافت. یعنی باید سه ماه پس از رفتار پرخطر یا رویداد خطرزا، آزمایش ایدز انجام شود تا نتیجه منفی اطمینان‌آور باشد. آزمایش انجام شده سه ماه پس از رفتار یا رویداد پرخطر نیز تا حد زیادی اطمینان‌آور است.

درباره این ویژگی تشخیص اچ‌آی‌وی یا ایدز، مدت زمان سه ماهه پس از آخرین رفتار یا رویداد پرخطر مد نظر است، یعنی باید رفتار پرخطر کنار گذاشته شود و رویداد پرخطر دیگری رخ ندهد و سه ماه پس از آخرین رفتار یا رویداد پرخطر، آزمایش انجام شود. مدت زمانی را که ویروس به بدن شخص وارد شده اما به دلیل آن که مقدار کافی پادتن یا همان انتی بادی از گلوبولهای سفید (سلولهای دفاعی) در خون شخص ترشح نشده، نتایج آزمایش ممکن است منفی باشد، که اصطلاحاً دوره نهفتگی یا “window period” می‌نامند.به عبارت دیگر: ممکن است شخص مبتلا باشد ولی بعلت تولید ناکافی انتی بادی، ازمایش هنوز مثبت نشده باشد.لذا جهت اطمینان، آزمایش ایدز سه ماه دیگر تکرار می شود.

آزمایش ایدز جهت تشخیص ویروس Hiv

آزمایش ایدز چیست و به چه منظوری انجام می شود

به‌طور کلی برای تشخیص ابتلا به اچ‌آی‌وی hiv یا ایدز، سه گروه آزمایش ایدز وجود دارد. این سه نوع آزمایش عبارتند از آزمون آنتی‌بادی (پادتن)، آزمون آنتی‌ژن و آزمون سنجش مقدار. در آزمون آنتی‌بادی، وجود آنتی‌بادی یا پادتن تولید شده و ترشح شده در خون توسط گلبول‌های سفید دستگاه ایمنی بررسی می‌شود. در آزمون آنتی‌ژن، خون از نظر حضور خود ویروس مورد بررسی قرار می‌گیرد. آزمایش آنتی‌بادی یا پادتن دو گونه اصلی است که عبارتند از:

اگر در آزمایش الایزا، نتیجه مثبت به دست آید، برای اطمینان و نتیجه قطعی، باید آزمون وسترن بلات هم انجام شود. در مجموعه آزمایش‌های آنتی‌بادی، آزمایش سریع یا رپید تست (Rapid test) نیز وجود دارد که نتیجه آن در ۱۰ تا ۲۰ دقیقه آماده می‌شود و برای اطمینان، باید دوبار انجام شوند و یک نتیجه مثبت یا منفی، دو بار به دست آید. آزمایش‌های آنتی‌ژن نیز دو گروه هستند: RT-PCR و P24. آزمایش پی‌سی‌ار، ژنوم ویروس در خون فرد را مورد بررسی قرار می‌دهد و اندکی گران‌تر است و امکان جواب کاذب نیز در آن وجود دارد. در آزمایش ایدز  برای تشخیص HIV نیز پروتئین سطحی P24 موجود در سطح ویروس مورد بررسی قرار می گیرد.

در اکثر افراد آلوده به HIV، در طول سه تا دوازده هفته پس از عفونت اولیه، یک سری آنتی‌بادی‌های خاص ایجاد می‌گردد. تشخیص اولیه HIV قبل از تغییر آنتی‌بادی، با اندازه‌گیری HIV-RNA یا آنتی‌ژن P24 انجام می‌شود. نتایج مثبت به دست آمده توسط آنتی‌بادی یا آزمایش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR)، توسط PCR یا توسط آنتی‌بادی دیگری تأیید می‌شوند.

آزمایش ایدز برای سنجش آنتی‌بادی در کودکان کمتر از ۱۸ ماه، به دلیل وجود مداوم آنتی‌بادی‌های مادری معمولاً نتیجه درستی نمی‌دهند. بنابراین عفونت HIV تنها توسط آزمایش PCR مربوط به HIV RNA یا DNA یا از طریق آزمایش آنتی‌بادی P24 قابل تشخیص است.

در اکثر نقاط دنیا دسترسی به آزمایش PCR قابل اعتماد وجود ندارد و افراد باید تا زمانی صبر کنند که علائم پیشرفت کند یا سن کودک به اندازه کافی باشد و آزمایش آنتی بادی نتیجه درستی داشته باشد. در کشورهای جنوب صحرای آفریقا در بین سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹، بین ۳۰ تا ۷۰ درصد مردم، از وضعیت HIV خود آگاه بوده‌اند. در سال ۲۰۰۹، بین ۴ تا ۴۲ درصد مردم مورد آزمایش قرار گرفتند. این ارقام نشان دهنده افزایش قابل توجهی نسبت به ده سال گذشته‌است.

HIV از طریق مایعات بدن مانند خون و منی وارد جریان خون می شود. وقتی وارد خون شد، به سلول های CD4 حمله کرده و آنها را از بین می برد. CD4 سلول های مربوط به سیستم ایمنی هستند. وقتی این سلول ها تخریب شوند، بدن قادر به مبارزه با بیماری ها نخواهد بود.

ایدز وقتی اتفاق می افتد که تعداد سلول های CD4 به زیر حد معینی سقوط کند و شخص به بیماری هایی مبتلا شود که در حالت معمول سیستم ایمنی انسان می تواند با این بیماری ها مبارزه کند. این بیماری ها عبارت است از پنومونی، برخی از انواع سرطان ها و عفونت های مضر. قبل از اینکه عفونت HIV بتواند به ایدز تبدیل شود، ماه ها و یا سال ها زمان می برد. اگر فرد در این مدت تست ندهد ممکن است حتی متوجه HIV در خون خود نباشد، تا این که مریض شود.

آزمایش ایدز جهت تشخیص ویروس Hiv

وسترن بلات آزمایش تاییدی است که در صورت مثبت شدن الایزا انجام می شود. علل مختلفی ممکن است در ایجاد پاسخ نامعین در وسترن بلات نقش داشته باشند: بیماریهای خود ایمنی (لوپوس، سیوگرن،…)، عفونت با HTLV، جذام، سرطانها، اوایل سروکانورژن، ایدز پیشرفته، HIV-2 و …مشکلات کیت و خطای آزمایشگاهی. به احتمال یک در ۵۰۰۰ ممکن است وسترن بلات نتیجه نامعین داشته باشد که اگر تا ۶ ماه به مثبت تغییر نکند و همچنان نامعین بماند فرد اچ آی وی منفی در نظر گرفته می شود. برخی بیماریهای خودایمنی ممکن است موجب این نتایج بشوند.

راه های اصلی انتقال HIV کدامند؟

  • رابطه جنسی بدون استفاده از کاندوم (محافظت نشده)
  • تزریق خون و یا فرآورده های خونی آلوده
  • از مادر آلوده به جنین در طول حاملگی
  • زایمان و شیردهی
  • استفاده از وسایل تزریق مشترک که قبلا توسط یک فرد مبتلا استفاده شده است.

رابطه ای که در آن یک فرد به اچ آی وی مبتلا باشد و دیگری نباشد به آن رابطه ناهمگون می گویند. اگر زوجهای ناهمگون رابطه جنسی محافظت نشده داشته باشد خطر انتقال وجود دارد. اما با استفاده از کاندوم در طول رابطه جنسی مهبلی، مقعدی و دهانی خطر تا حد زیادی کاهش می یابد. هر دو شریک در رابطه جنسی ناهمگون باید برای جلوگیری از ابتلا یکدیگر به HIV متعهد باشند.

در بوسیدن درون دهانی خطر بسیار کمی از ابتلا به HIV وجود دارد. در بزاق مقدار HIV بسیار ناچیز است و برای انتقال آن کافی نیست. تنها یک مورد ثبت شده از ابتلا فرد به اچ آی وی از طریق بوسیدن وجود دارد، و آن هم به دلیل قرار گرفتن در معرض خون آلوده در طول بوسیدن درون دهانی بوده است. اگر در درون دهان شما یا شریکتان خون وجود داشته باشد، باید تا بند آمدن خون از بوسیدن پرهیز کند.

اچ آی وی ویروسی نیست که از طریق آب، غذا و هوا منتقل شود، و بتواند بیرون از بدن انسان زیاد زنده بماند. بنابراین ویروس اچ آی وی از طریق تماس های عادی اجتماعی مانند بوسیدن، دست دادن، سرفه و کارد و چنگال مشترک، از یک فرد به فرد دیگر منتقل نمی شود.

اگر وسایلی که در آرایشگاه ها استفاده می شوند و آلوده به خون می شوند بعد از هر بار مصرف استریل نشوند یا از وسایل یک بار مصرف استفاده نشود خطر انتقال اچ آی وی وجود دارد. در هر حال افرادی که خال کوبی و سوراخ کردن بدن انجام می دهند، باید یک سری اقدامات را رعایت کنند که برای جلوگیری از انتقال بیماری های ویروسی خونی مانند هپاتیت C و B و اچ آی وی، طراحی شده اند، و به آن ها “اقدامات پیشگیرانه جهانی” می گویند.

وقتی که به آرایشگاه می روید احتمال انتقال وجود ندارد اما اگر جایی از بدنتان ببرد و خون آلوده از طریق زخم خارج شود احتمال دارد ویروس منتقل شود. ریش تراش های سنتی که توسط آرایشگران استفاده می شوند اکنون دارای تیغ های قابل تعویض هستند که تنها یک بار استفاده می شوند و بدین طریق احتمال انتقال بیماری های ویروسی خونی را از بین می برد.

انتقال اچ آی وی در محیط مراقبت های سلامت مثل مطب پزشکی و دندان پزشکی بسیار نادر است. تمام افراد متخصصی که در زمینه سلامت کار می کنند، باید از فرآیندهای کنترل ابتلا، برای هر بیمار، پیروی کنند. این اقدامات طراحی شده اند تا از بیمار و فرد متخصص در برابر انتقال بیماری های خونی مانند هپاتیت B و اچ آی وی جلوگیری کنند.

 تشخیص ویروس Hiv

اچ آی وی ویروس نقص دستگاه ایمنی انسان هاست. تنها بر روی انسان ها تاثیر می گذارد. برخی از انواع دیگر ویروس های نقص دستگاه ایمنی وجود دارد که بر روی گربه ها و سایر آغازی ها تاثیر می گذارد، مانند ویروس نقص دستگاه ایمنی فلاین (FLV) یا ویروس نقص دستگاه ایمنی سیمیان (SLV). این ویروس ها برای انسان خطری ندارند. برخی افراد از این نگران هستند که اگر حیوانی که قبلا یک فرد مبتلا را زخمی کرده باشد آن ها را نیز زخمی کند بیماری به آن ها منتقل می شود. مواردی از این نوع انتقال وجود ندارد.

پشه زمانی که خون یک نفر را می مکد از خون فرد قبلی که او را گزیده وارد خون فرد جدید نمی کند. تنها چیزی که یک پشه وارد می کند بزاق دهانش است که به عنوان تسهیل کننده عمل می کند و تغذیه را برای او آسان تر می کند. در نتیجه انتقال ویروس با پشه امکان پذیر نمی باشد.

انجام آزمایش ایدز به صورت دوره ای می تواند دغدغه شما نسبت به ابتلا به ویروس ایدز را به حداقل رسانده و نگرانی شما از بابت ابتلا به ویروس را به حداقل برساند.

طبقه‌بندی عفونت HIV

سازمان بهداشت جهانی برای اولین بار در سال ۱۹۸۶ تعریفی برای ایدز ارائه نمود. از آن زمان به بعد، مرحله‌بندی WHO برای چندین بار تغییر کرده و گسترش یافت، که نسخه اخیر آن که در سال ۲۰۰۷ منتشر شده‌است. رده‌بندی مراحل تعیین شده توسط WHO به شکل زیر است:

عفونت اولیه HIV: که یا بدون علامت است یا همراه با سندرم حاد ویروسی است.

مرحله ۱: عفونت HIV بدون علامت با تعداد سلول‌های CD4 بیش از ۵۰۰ در هر میکرولیتر. ممکن است شامل بزرگ شدن گره‌های لنفاوی نیز باشد.

  مرحله ۲: علائم خفیف که ممکن است تغییر جزئی غشاء مخاطی و عود عفونت دستگاه تنفسی فوقانی را شامل شود و تعداد سلول‌های CD4 کمتر از ۵۰۰ در هر میکرولیتر است.

مرحله ۳: علائم پیشرفته که ممکن است شامل اسهال مزمن و غیرعادی برای بیش از یک ماه شود، به همراه عفونت‌های باکتریایی شدید از جمله سل ریوی و همچنین تعداد سلول‌های CD4 کمتر از ۳۵۰ در هر میکرولیتر.

مرحله ۴ یا ایدز: علائم شدیدی شامل توکسوپلاسموز مغز، کاندیدیاز مری، نای، نایژه یا شش و سارکوم کاپوزی. تعداد سلول‌های CD4 به کمتر از ۲۰۰ در هر میکرولیتر می‌رسد.

بار ویروسی بالا و تعداد کم سلول های CD4 به آن معناست که خطر انتقال ویروس HIV به فرزند بالاست و همچنین ریسک بیمار شدن شما نیز بیشتر خواهد بود. اما حتی اگر میزان بار ویروسی کم شود، هنوز هم احتمال انتقال ویروس به فرزند وجود دارد.

HIV می تواند کنترل شود اما درمان قطعی ندارد. داروهای ضد HIV می تواند به افراد کمک کند تا مدت ها سلامت خود را حفظ کنند و شانس انتقال ویروس به دیگران را کاهش می دهد. اما شواهدی مربوط به واکسن پیشگیری از عفونت HIV در دست نیست.

حتی اگر آزمایش ایدز نشان دهد که سطح اچ آی وی در خون شما بسیار پایین است، ویروس کاملا از بین نرفته و هنوز می توانید آن را انتقال بدهید. برخی از داروها نمی توانند به درستی به اندام های جنسی نفوذ کنند و آن تاثیری را که بر روی ویروس در خون می گذارند در آنجا نمی توانند بگذارند. این بدین معناست که اگر آزمایش خون شما مقدار ویروس فعال کمی را در خون نشان دهد، ممکن است ویروس در مایع منی(اسپرم)  و مایع مهبلی همچنان زیاد باشد. اگر بار ویروسی کم باشد احتمال انتقال نیز کم است اما شما همیشه باید اقدامات پیشگیرانه لازم را انجام دهید.

یک زن مبتلا به اچ آی وی می تواند ویروس را به جنین قبل یا در حین زایمان منتقل کند. اچ آی وی در زمان شیردهی نیز منتقل میشود. اگر یک زن بداند که به اچ آی وی مبتلا است میتواند داروهایی مصرف کند که تا حد زیادی خطر انتقال ویروس به فرزندش را کاهش میدهند. دیگر روشهایی که میتوانند خطر انتقال را کاهش دهند، سزارین و خودداری از شیر دهی هستند. در ایران توصیه بر این است تا مادران مبتلا به فرزند خود شیر ندهند.

آزمایش ایدز Hiv

علایم اولیه ایدز که در آزمایش ایدز مشخص می شوند

مجموعه ای از علایم در عفونت ابتدایی اچ‌آی‌وی ممکن است دیده شود که در کل شبیه یک آنفلوانزا هستند نه این که خود آنفلوانزا جداگانه رخ بدهد. علایم عفونت ابتدایی اچ‌آی‌وی معمولا ۲ تا ۴ هفته پس از ورود ویروس پدیدار می‌شوند و ۴ تا ۶ هفته طول می‌کشند. دیدن یا ندیدن آن نشانه ها هم هیچ ارزش تشخیصی برای اچ‌آی‌وی ندارند و اگر سابقه رفتار پرخطر دارید بهتر است برای مشاوره و آزمایش رایگان به مرکز مشاوره بیماریهای رفتاری بروید.

مجموعه ای از علایم در عفونت ابتدایی اچ‌آی‌وی hiv ممکن است دیده شود که در کل شبیه یک آنفلوانزا هستند. دیدن یا ندیدن آن نشانه ها هم هیچ ارزش تشخیصی برای اچ‌آی‌وی ندارد و اگر سابقه رفتار پرخطر دارید بهتر است برای مشاوره و آزمایش رایگان به مرکز مشاوره بیماریهای رفتاری بروید.

تورم گره های لنفی فقط در ۳۸ درصد افراد مبتلا در مرحله عفونت ابتدایی دیده می شود. دیگر آن که باید در جاهای مختلفی باشد نه فقط یک گره لنفی. سوم این که هر کس تورم گره های لنفی داشت نمی شود گفت اچ آی وی دارد و دلایل دیگر باید ابتدا بررسی شوند چون از یک جوش ساده پوستی تا عفونت دندان تا بیماریهاهای روماتیسمی و سرطان ممکن است علت تورم گره های لنفی باشند. تشخیص ابتلا به اچ آی وی فقط با آزمایش است.

درخواست آزمایش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

WhatsApp سلام ، چطور میتونم کمکتون کنم ؟