امروزه با انجام آزمایشاتی متخصص می تواند به موقع متوجه نقص های مادرزادی نوزادان شده و سریعا اقدامات لازم برای درمان و یا سقط را انجام دهد. یکی از این آزمایشات، آزمایش آمنیوسنتز است که از طریق نمونه برداری آب مایع کیسه جنین انجام می گیرد، از جمله تست های غربالگری در دوران بارداری است. غالب مادران از انجام این قبیل آزمایشات نگران هستند که در زمان نمونه گیری از آب کیسه جنین، ممکن است به نوزاد آسیب وارد شود.
اما این نگرانی به دلیل عدم آگاهی کامل از آزمایش است. در صورتی که پزشک شما لازم می داند آزمایش آمنیوسنتز را انجام دهید و نگران خطرات آن هستید، پیشنهاد می کنیم ابتدا این مقاله را با دقت مطالعه کنید تا با آسودگی خیال تست غربالگری را انجام دهید.
در طول دوران بارداری مادر باید به طور مرتب آزمایشات چکاپ بارداری و مراقبت های مورد نیاز را دنبال کند. این چکاب ها برای بررسی وضعیت سلامت جنین و مادر ضروری می باشند. گاهی ممکن است در صورت مثبت شدن غربالگری های اولیه مادر نیاز به آزمایشات تکمیلی شود. آزمایش آمنیوسنتز یکی از تست های مهم تکمیلی در دوران بارداری می باشد.
آزمایش آمنیوسنتز چه چیزی را اندازه گیری می کند؟
آزمایش آمنیوسنتز به منظور بررسی وضعیت سلامت جنین و در برخی موارد جهت درمان از مایع آمنیوتیک انجام می شود. جنین در رحم مادر درون کیسهای قرار دارد که توسط مایع آمنیوتیک (amniotic fluid) پر شده است. این مایع علاوه بر آن که جنین را در خود نگه میدارد، کارکردهای زیادی در رشد و محافظت از جنین دارد. هر گونه تغییر در حجم مایع آمنیوتیک میتواند نشانهای از وجود مشکلی در بارداری باشد. مایع آمنیوتیک حاوی سلولهای جنین و مواد شیمیایی مختلفی است که توسط جنین تولید می شوند.
آزمایش آمنیوسنتز نمونه کوچکی از مایع آمنیوتیک را تجزیه و تحلیل می کند. انواع مختلفی از آنالیزهای آزمایشگاهی بسته به هدف خاص آزمایش ممکن است انجام شود. آمنیوسنتز می تواند برای تشخیص اینکه آیا جنین دارای تغییرات کروموزومی مرتبط با شرایطی مانند سندرم داون است یا خیر، استفاده می شود. این مطالعات ژنتیکی پیش از تولد شایع ترین دلیل انجام آمنیوسنتز است. در بسیاری از موارد، آمنیوسنتز همچنین شامل اندازه گیری سطوح آلفا فتوپروتئین (AFP) و استیل کولین استراز (AChE) در مایع آمنیوتیک است.
AFP پروتئینی است که به طور معمول توسط جنین ساخته میشود، اما سطوح غیرطبیعی آن میتواند به برخی از نقصهای مادرزادی مرتبط باشد. AChE آنزیمی است که در نخاع و مغز جنین تولید می شود. به طور معمول در مایع آمنیوتیک تشخیص داده نمی شود. در صورت وجود، ممکن است مربوط به نقص لوله عصبی باز باشد، مانند اسپینا بیفیدا. در حالی که اینها رایجترین آزمایشهایی هستند که پس از آمنیوسنتز انجام میشوند، ممکن است آزمایشهای دیگری برای بررسی عفونتهای باکتریایی یا ویروسی یا ارزیابی دیگر جنبههای سلامت نوزاد متولد نشده تجویز شود.
نقش مایع آمنیوتیک:
مایع آمنیوتیک کیسهای را پر می کند که جنین را احاطه کرده است و کارکردهای بسیار مهمی دارد. بخشی از کارکردهای مایع آمنیوتیک در زیر آمده است:
- هنگام تحرک و فعالیت شما مانند بالشی نرم در برابر ضربهها از کودک محافظت می کند.
- مانع از فشردگی بند ناف می شود؛ در صورت وقوع این فشردگی، می تواند باعث کاهش انتقال اکسیژن به کودک شود.
- به حفظ یک دمای ثابت برای جنین در رحم مادر کمک می کند.
- از کودک در برابر عفونتها محافظت می کند.
- امکان جا به جایی و حرکت کودک در رحم مادر را به منظور رشد مناسب ماهیچه ها و استخوان ها فراهم می سازد.
- خوردن و استنشاق این مایع به رشد دستگاه گوارش و دستگاه تنفسی کودک کمک می کند.
بهترین زمان برای انجام آزمایش آمنیوسنتز
این آزمایش روشی تهاجمی است که بین هفته های 14 تا 18 بارداری انجام می شود. با توجه به کم بودن مقدار مايع آمنيوتيک قبل از هفته 14 حاملگی، انجام آمنيوسنتز ممكن است امکان پذير نباشد و در سنین بارداری بالاتر از 18 هفتگی نیز به دليل كاهش سلولهای جنينی فعال ممكن است با عدم رشد مناسب سلول های جنينی و تاخير در جواب آزمايش همراه باشد. بنابراین بهترین زمان 14 تا 18 هفتگی است.
نحوه انجام آزمایش آمنیوسنتز چگونه است؟
این روش باید توسط یک پزشک سفارش داده شود و توسط یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی با تجربه، مانند یک متخصص پریناتولوژی (متخصص پزشکی مادر و جنین) یا یک متخصص زنان و زایمان (OB-GYN) انجام شود. این روش میتواند در یک بیمارستان یا در یک مرکز سرپایی مانند مطب پزشک انجام شود.
نمونه ای که برای آمنیوسنتز تشخیصی لازم است مقدار کمی مایع آمنیوتیک است. این مایع توسط یک سوزن بلند و نازک که از طریق شکم به ناحیه اطراف جنین وارد می شود، استخراج می شود. هنگامی که نمونه به دست آمد، به آزمایشگاه فرستاده می شود تا آزمایش دقیق انجام شود.
نکات مهم قبل از آزمایش آمنیوسنتز:
بسته به هفته های بارداری، ممکن است از شما خواسته شود قبل از آزمایش ادرار کنید یا از ادرار کردن خودداری کنید. در ابتدای بارداری، مثانه پر می تواند به موقعیت مناسب رحم کمک کند، اما مثانه خالی معمولاً در اواخر بارداری ترجیح داده می شود.
نکات مهم در طول آزمایش آمنیوسنتز:
برای این آزمایش از شما خواسته می شود که روی میز امتحان دراز بکشید. از سونوگرافی برای تجسم محل جنین، جفت و رحم استفاده می شود. برای کاهش درد ممکن است یک داروی بی حس کننده روی شکم اعمال شود و پوست شکم با یک ماده ضد عفونی کننده ضد عفونی شود.
یک سوزن وارد می شود و از سونوگرافی برای کمک به حرکت سوزن از طریق شکم برای رسیدن به مایع آمنیوتیک استفاده می شود. پس از آن سوزن خارج می شود و سونوگرافی می تواند هرگونه تغییر در ضربان قلب نوزاد را بررسی کند. این آزمایش فقط حدود 15 دقیقه طول می کشد و به طور معمول فقط کمی ناراحتی یا گرفتگی ایجاد می کند.
نکات مهم بعد از آزمایش آمنیوسنتز:
بهتر است در 24 ساعت اول پس از عمل از هرگونه فعالیت شدید خودداری کنید. اگر هیچ عارضه ای وجود نداشته باشد، می توانید فعالیت های عادی، از جمله ورزش و رابطه جنسی را از سر بگیرید. اگرچه عوارض جانبی جدی غیرمعمول هستند، اما ممکن است گرفتگی خفیف، خونریزی واژینال جزئی یا مقداری مایع آمنیوتیک که از واژن نشت می کند را تجربه کنید. اگر هر یک از علائم زیر را تجربه کردید، باید فوراً با ارائه دهنده خود تماس بگیرید:
- خون ریزی مداوم یا نشت مایع آمنیوتیک از واژن
- گرفتگی شدید که بیش از چند ساعت ادامه دارد
- دمای بالاتر از 100.4 درجه فارنهایت یا 38 درجه سانتیگراد
آیا انجام آزمایش آمنیوسنتز دردناک است؟
شاید برای شما هم این تصور به وجود آمده است که فرو بردن سوزن آزمایش آمنیوسنتز دردناک است. ولی باید در مقابل این تصور گفت آزمایش آمنیوسنتز با روشی کاملا استریل و با کمک سونوگرافی، یک سوزن نخاعی از طریق پوست شکم، وارد کیسه آمنیون میشود. البته دقت میشود سوزن با جفت، بند ناف و جنین برخورد نکند. جالب است بدانید درد و ناراحتی مادر بر اثر این تکنیک خیلی ناچیز است و بیحسی موضعی معمولا نیاز نیست.
نکته: برخی مادرها ترجیح می دهند از بی حسی موضعی استفاده شود اما درد تزریق بی حسی موضعی از تست آمنیوسنتز بدتر است.
علت درخواست آزمایش آمنیوسنتز چیست؟
در آمنیوسنتز چه چیزهایی بررسی میشود؟ آزمایش آمنیوسنتز در بارداری روشی تشخیصی برای بررسی جنین از نظر بیماری های ژنتیکی و اختلالات کوروموزومی است. در این روش مقداری از مایع آمنیوتیک، بدون آسیب به جنین خارج و آزمایش های لازم روی آن انجام می شود
چون این مایع حاوی سلول هایی با منشاء جنینی است و بررسی آن می تواند ما را از مشکلات ژنتیکی ای که در جنین وجود دارد، آگاه سازد. آزمایش آمنیوسنتز از هفته ی پانزدهم تا بیست و سوم بارداری قابل انجام است. همان طور که در بالا اشاره شد آزمایش آمنیوسنتز فقط در زنان بارداری که آزمایش غربالگری آن ها مثبت شده و با دارای ریسک فاکتورهای بالا هستند درخواست انجام این تست می شود.
در ادامه علل درخواست آزمایش آمنیوسنتز اشاره می شود:
-
آمنیوسنتز ریه جنین:
آمنیوسنتز ریه جنین می تواند تعیین کند که آیا ریه های نوزاد برای تولد آماده هستند یا خیر. این نوع آمنیوسنتز تنها در صورتی انجام می شود که زایمان زودهنگام – چه از طریق القاء یا سزارین – برای جلوگیری از عوارض بارداری برای مادر در شرایط غیر اورژانسی در نظر گرفته شود. معمولا بین هفته های 32 تا 39 بارداری انجام می شود. در اوایل هفته 32، بعید است که ریه های نوزاد به طور کامل رشد کنند.
-
ناهنجاریهای کروموزومی:
در صورتی که در سونوگرافی احتمال ناهنجاری کروموزمی باشد، درخواست آزمایش آمینوسنتز بارداری می شود. در این آزمایش تمام اختلالات کروموزومی از جمله سندرم داون، تریزومی ۱۳، تریزومی ۱۸ و اختلالات کروموزومی جنسیتی مانند سندرم ترنر؛ Turner Syndrome تشخیص داده می شود ولی توجه داشته باشید این آزمایش قادر به بررسی شدت آن ها نیست. همچنین آزمایش آمنیوسنتز نقصهای لولۀ عصبی مانند اسپینا بیفیدا؛ Spina bifida و آنانسفالی؛ Anencephaly را تشخیص می دهد. این اختلالات با اندازه گیری پروتئینی به نام آلفا فیتو پروتئین (AFP) انجام می شوند.
-
سن مادر:
به طور معمول این آزمایش، در زنان بالای 35 سال توصیه می شود. البته عوامل دیگری نیز بر این سن تاثیر می گذارد؛ مثل بارداری چند قلویی. به فرض اگر دوقلو باردارید و 33 سال سن دارید ممکن است پزشک تان این آزمایش را به شما پیشنهاد دهد.
برای تشخیص یا رد عفونت داخل رحمی مادر این روش توصیه میشود.
در صورت سابقه اختلالات ژنتیکی در بارداری های قبلی مادر و یا وجود این ناهنجاری ها در اقوام و خویشاوندان والدین
-
اگر جواب آزمایش غربالگری کومبس مثبت گزارش شود:
اگر مادر دارای گروه خونی RH منفی باشد و جنین داری RH مثبت باشد. ممکن است سیستم ایمنی بدن مادر شروع به تولید آنتی بادی علیه سلول های جنین و از بین بردن آن ها کند که به این عمل حساسیت خونی RH گفته می شود. در صورت احتمال وقوع این واکنش ممکن است درخواست آزمایش آمنیوسنتز شود.
نکته: آمنیوسنتز در مادرانی که مبتلا به ایدز هستند چون ممکن است باعث انتقال عفونت شود و یا در مادرانی که جفت در مسیر ورود سوزن قرار گرفته باشد، توصیه نمی شود.
موقعیت های دیگری که در آن آمنیوسنتز ممکن است به دلیل افزایش خطر انجام شود عبارتند از:
- داشتن فرزند قبلی با ناهنجاری ژنتیکی یا کروموزومی
- داشتن فرزند قبلی با نقایص مادرزادی خاص
- وقتی پدر و مادر هر دو ناقل یک اختلال ژنتیکی شناخته شده باشند
- پیدا کردن تست آمنیوسنتز
خطرات احتمالی بعد از انجام آزمایش آمنیوسنتز
آزمایش آمنیوسنتز یک روش تهاجمی است که در آن از مایع آمنیوتیک جنین نمونه برداری می شود. به همین دلیل ممکن است عوارضی را در پی داشته باشد. البته توجه داشته باشید تمام زنان باردار بعد از انجام این آزمایش دچار این عوارض و خطرات نمی شوند و در هر فردی ممکن است متفاوت باشد. با این حال، آمنیوسنتز برای همه مناسب نیست. اگر عفونتی مانند HIV/AIDS، هپاتیت B یا هپاتیت C داشته باشید، ممکن است ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما از انجام آمنیوسنتز جلوگیری کند. این عفونت ها می توانند در طول آمنیوسنتز به کودک شما منتقل شوند.
عوارض احتمالی بعد از آزمایش آمنیوسنتز شامل موارد زیر می باشد:
- احساس ضعف، بی حالی
- تهوع
- تب (درجه حرارت بالای 38 در جه سانتی گراد)
- درد شکمی
- گرفتگی عضلانی و لک بینی: ممکن است بعد از انجام آزمایش، به مدت چند ساعت دچار گرفتگی عضلانی شوید؛ که بهترین درمان برای این گرفتگی استراحت است. اگر بعد از آزمایش دچار لکه بینی شدید، نگران نباشید ممکن است یک تا دو روز ادامه داشته باشد.
- نشت مایع آمنیوتیک: مایع آمنیوتیک پس از آمنیوسنتز از طریق واژن نشت می کند. با این حال، در بیشتر موارد مقدار مایع از دست رفته اندک است و در عرض یک هفته متوقف می شود و احتمالاً بارداری به طور طبیعی ادامه می یابد.
- سقط جنین: آمنیوسنتز سه ماهه دوم با خطر خفیف سقط جنین – حدود 0.1 تا 0.3 درصد – همراه است. تحقیقات نشان می دهد که خطر سقط جنین در آمنیوسنتز قبل از هفته 15 بارداری بیشتر است.
- آسیب سوزن: در طول آمنیوسنتز، کودک ممکن است دست یا پای خود را در مسیر سوزن حرکت دهد. با این حال، آسیب های شدید سوزن نادر است.
- حساسیت Rh: آمنیوسنتز ممکن است باعث شود سلول های خونی نوزاد وارد جریان خون مادر شود. اگر خون Rh منفی دارید و آنتی بادی برای خون Rh مثبت ایجاد نکرده اید، پس از آمنیوسنتز یک محصول خونی به نام گلوبولین ایمنی Rh به شما تزریق می شود. این کار از تولید آنتی بادی های Rh در بدن شما جلوگیری می کند که می توانند از جفت عبور کرده و به گلبول های قرمز خون کودک شما آسیب برسانند. آزمایش خون می تواند تشخیص دهد که آیا شما شروع به تولید آنتی بادی کرده اید یا خیر.
- عفونت: به ندرت، آمنیوسنتز ممکن است باعث عفونت رحم شود.
معایب آزمایش آمنیوسنتز نسبت به روش های دیگر چیست؟
- آزمایش آمنیوسنتز نمی تواند سایر نقص های ساختاری هنگام تولد مانند ناهنجاری های قلب، شکاف لب یا کام را تشخیص دهد.
- آزمایش آمنیوسنتز حدود یک درصد خطر سقط را به همراه دارد.
در چه صورت باید پس از انجام آزمایش آمنیوسنتز به پزشک مراجعه شود؟
احتمال عوارض ناشی از آزمایش آمنیوسنتز بسیار پایین می باشد ولی در مواردی باید بعد از مشاهده این عوارض باید بلافاصله با پزشک خود تماس گرفته و در صورت نیاز به مراکز درمانی مراجعه شود؛ که شامل موارد زیر می باشد:
- درد متوسط و یا شدید شکم
- افزایش تب
- سر گیجه داشتن
- خونریزی از واژن و یا محل نمونه گیری
- افزایش قرمزی و تورم محل نمونه گیری
خونریزی یا ریزش مایع (از موارد هشدار دهنده)
چکیدن زیاد و مداوم مایع آمنیوتیک می تواند خطرناک باشد و در این صورت حتماً با پزشک خود تماس بگیرید. اما در 1 تا 2 درصد از بیماران، چکیدن به میزان 1 تا 2 قاشق چای خوری از طریق واژن، به وجود می آید؛ که در اکثریت موارد غشای پرده در عرض 48 ساعت بسته می شود و این چکیدن متوقف می شود و بارداری به حالت عادی خود باز می گردد.
نکته: برای چند روز بعد از انجام آزمایش آمنیوسنتز ( حداقل یک روز) از انجام فعالیت های سنگین ، ورزش و رابطه ی جنسی باید پرهیز شود. همچنین زنان با گروه خون دارای RH منفی بایستی روگام تزریق کنند.
در صورت تشخیص ناهنجاری های ژنتیکی جنین در آزمایش آمنیوسنتز باید چه کار کرد؟
پس از انجام آزمایش آمنیوسنتز جواب معمولا پس از ۲ الی ۳ هفته آماده می شود. در مواردی ممکن است آزمایش ناهنجاری هایی را در جنین گزارش کند. توجه داشته باشید بسیاری از ناهنجاری های جنینی در داخل رحم قابل پیشگیری و درمان می باشند. در مواردی نیز لازم است قبل از هر اقدامی والدین به یک مشاور ژنتیک مراجعه کنند. مشاور ژنتیک شرایط را برای والدین به طور کامل و واضح توضیح می دهد. در صورت مشکل ناهنجاری در جنین مجور خاتمه بارداری برای مادر صادر می شود ولی توجه داشته باشید تصمیم گیرنده نهایی تنها والدین هستند.
جدول راهنمای تفسیر نتیجه آزمایش آمنیوسنتز
| نتیجه آزمایش | تفسیر | چگونگی نمایش در جواب آزمایش |
|---|---|---|
| کروموزومهای عادی | نشاندهنده سالم بودن وضعیت جنین از نظر کروموزومی است. معمولاً به معنی عدم وجود اختلالات ژنتیکی میباشد. | “کروموزومهای جنین نرمال هستند” یا “نتیجه آزمایش کروموزومی طبیعی است.” |
| اختلالات کروموزومی | شناسایی مشکلات ژنتیکی مانند سندرم داون (تریزومی 21)، تریزومی 18 یا 13 که معمولاً نیاز به مشاوره ژنتیکی بیشتر دارد. | “وجود تریزومی 21 (سندرم داون)” یا “تریزومی 18 شناسایی شد.” |
| نقص لوله عصبی | نشاندهنده مشکلاتی مانند اسپینا بیفیدا یا آنانسفالی است. این نتایج نیاز به ارزیابی و پیگیری بیشتر دارند. | “وجود نقص لوله عصبی (Spina bifida) یا آنانسفالی در جنین.” |
| نواقص کروموزومی جنسی | مشکلاتی مانند سندرم ترنر (یک کروموزوم X فقط) یا سندرم کلاین فلتر (X اضافی) که تأثیرات مختلفی بر رشد و توسعه جنین دارد. | “سندرم ترنر (45,X) یا سندرم کلاین فلتر (47,XXY) شناسایی شد.” |
| اختلالات متابولیک | نشاندهنده اختلالات در متابولیسم که ممکن است منجر به بیماریهای خاص مانند فنیل کتونوری یا بیماری تالیسمی شود. | “وجود اختلال متابولیک مانند فنیل کتونوری (PKU) شناسایی شد.” |
| نتایج مشکوک | نیاز به آزمایشات بیشتر یا مشاوره ژنتیکی جهت بررسی دقیقتر و تأیید نتایج. | “نتایج مشکوک به اختلالات کروموزومی، نیاز به پیگیری و آزمایشهای تکمیلی.” |
روشهای جایگزین آزمایش آمنیوسنتز
در برخی موارد ممکن است پزشک روش های زیر را جایگزین کند:
آزمایش NIPT:
آزمایش NIPT یک روش غیرتهاجمی می باشد که در آن به جای نمونه برداری از مایع آمنیوتیک یا جنین، از خون مادر نمونه برداری می شود. در دوران بارداری بخشی از ماده ی ژنتیک DNA سلول های جنینی وارد جریان خون مادران می شوند منشا این DNA سلول های تروفوبلاست جفت بوده و به دنبال پوسته ریزی این سلول ها وارد گردش خون مادر می شود و 13-3 % کل DNA آزاد موجود در گردش خون مادر را تشکیل می دهد. بنابراین با نمونه برداری از خون مادر می توان DNA جنینی را از لحاظ اختلالات ژنتیکی مورد بررسی قرار داد.
البته لازم به ذکر است این آزمایش نوعی آزمایش غربالگری است و نتیجه این آزمایش جنبه تشخیصی ندارد و فقط احتمال بروز اختلالات ژنتیکی را به ما نشان می دهد تا در صورت نیاز آزمایشات مداخله ای دیگر انجام شود. نمونه گیری خون برای انجام آزمایش درست مانند انجام یک آزمایش خون ساده است. نمونه ای از خون مادر توسط سرنگ گرفته شده و برای یافتنDNA آزاد جنین (cfDNA) مورد ارزیابی قرار می گیرد. در این روش نمونه گیری در منزل از نمونه پرز جنینی یا مایع آمنیوتیک صورت نمیگیرد و نمونه گیری تنها از خون مادر انجام می شود بنابراین احتمال سقط جنین و یا آسیب به آن وجود ندارد.
آزمایش نمونه برداری از پرز های جفتی:
آزمایش CVS یا آزمایش نمونه برداری از پرزهای جفتی نیز یک روش تهاجمی است که در آن نمونه ای از جفت (قرنی کوریونی) از طریق دهانه رحم یا دیواره شکم بین ۱۰ تا ۱۳ هفته بارداری به دست می آید. در این روش برای تشخیص نقص های مادرزادی و اختلالات کروموزومی مانند تریزومی ۱۸ و سندرم داون تجویز میشود. توجه داشته باشید انجام CVS نسبت به آمنیوسنتز بسیار مشکل تر است و مهارت بالینی قابل توجهی را می طلبد.
انجام مشاوره ژنتیک قبل از انجام آزمایش آمینوسنتز:
مشاور ژنتیک با شرح کامل مزیت های این روش نسبت به معایب به والدین کمک می کنند تا تصمیم درست برای انجام این آزمایش بگیرند. در مشاوره ژنتیک همچنین سابقه خانوادگی در ناهنجاری های ژنتیکی، زایمان زودرس و غیره بررسی می شود تا لزوم انجام آزمایش آمنیوسنتز بررسی شود. در بیشتر موارد در صورتی که جنین بیماری ژنتیکی داشته باشد در رحم قابل درمان است. بنابراین در صورتی که فکر می کنید جنین مشکلی دارد انجام تست آمنیوسنتز می تواند از آن مشکل جلوگیری کند.
سوالات متداول
آیا به آزمایشات دیگر بعد از آمنیوسنتز نیاز دارم؟
در بسیاری از موارد، آمنیوسنتز یک آزمایش تشخیصی است که نیازی به آزمایشات بعدی ندارد. با این حال، در برخی شرایط، انجام مجدد آمنیوسنتز، آزمایشهای خون اضافی یا آزمایشهای دیگر ممکن است به منظور تأیید تشخیص یا کسب اطلاعات بیشتر در مورد ناهنجاریهای شناسایی شده در طول آزمایش آمنیوسنتز پیشنهاد شود.
آیا نتایج آزمایش آمنیوسنتز دقیق است؟
آمنیوسنتز یک آزمایش با دقت بالا است که به طور کلی به عنوان قابل اعتمادترین روش برای تشخیص انواع خاصی از ناهنجاری ها در نوزاد متولد نشده در نظر گرفته می شود. با این حال، هیچ آزمایشی کامل نیست.
آزمایش آمنیوسنتز در منزل
آزمایش آمنیوسنتز در منزل یکی از آزمایش هایی است که می توانید بدون دغدغه و هزینه های اضافی برای حمل و نقل و همچنین در کمترین زمان انجام دهید و از صحت سلامت خود و اعضای خانواده خود اطمینان حاصل کنید. اگر شما یا سایر اعضای خانواده در شرایط قرنطینه به سر می برید یا در هر صورت مایل به مراجعه به مراکز درمانی و انجام حضوری آزمایش ندارید آزمایش آمنیوسنتز در منزل راه حل بسیار مناسبی برای موضوع است.
صرفه جویی در زمان مورد دیگری است که نیاز به انجام نمونه گیری در منزل را حایز اهمیت کرده است. زمانی که شما برای رفت و آمد به یک آزمایشگاه می کنید و همچنین زمانی که برای پذیرش ، نوبت دهی، در صف ماندن برای نمونه گیری و در نهایت انتظار جوابدهی بودن ممکن است بسیار آزار دهنده و وقت گیر باشد اما نمونه گیری در منزل در هر ساعتی که شما مایل باشید انجام شده و نیاز به حضور در آزمایشگاه برای پذیرش و جوابدهی ندارد.
