هیستروسالپنگوگرافی (Hysterosalpingography) که به اختصار HSG نامیده می‌شود، یک روش تصویربرداری تشخیصی با اشعه ایکس است که وضعیت حفره رحم و لوله‌های فالوپ (Fallopian Tubes) را ارزیابی می‌کند. نام این آزمون از سه واژه یونانی «هیسترو» به معنای رحم، «سالپینگو» به معنای لوله و «گرافی» به معنای تصویربرداری تشکیل شده است. در این روش، پزشک ماده حاجب  را از طریق دهانه رحم به داخل حفره رحمی تزریق می‌کند و سپس با استفاده از فلوروسکوپی — یعنی تصویربرداری زنده با اشعه ایکس — مسیر حرکت ماده حاجب در رحم و لوله‌ها را بررسی می‌نماید.

رادیولوژی HSG یا هیستروسالپنگوگرافی، روش تصویربرداری با اشعه ایکس است که با تزریق ماده حاجب به داخل رحم، وضعیت حفره رحم و باز یا مسدود بودن لوله‌های فالوپ را نشان می‌دهد. این آزمون یکی از اولین اقدامات تشخیصی در بررسی علل ناباروری زنان محسوب می‌شود و معمولاً بین روز ۶ تا ۱۱ سیکل قاعدگی انجام می‌گیرد.

درخواست رزرو نوبت رایگان

HSG از دهه ۱۹۱۰ میلادی در پزشکی مورد استفاده قرار گرفته و امروزه یکی از ابزارهای استاندارد و پرکاربرد در ارزیابی اولیه ناباروری به شمار می‌رود. این آزمون به دلیل سرعت بالا، هزینه نسبتاً مناسب و ارائه اطلاعات هم‌زمان از رحم و لوله‌ها، اغلب پیش از روش‌های تهاجمی‌تر مانند لاپاراسکوپی (Laparoscopy) تجویز می‌شود. انواع رادیولوژی و تصویربرداری پزشکی شاخه‌ای گسترده از علوم پزشکی است که HSG یکی از کاربردهای تخصصی آن در حوزه زنان و باروری محسوب می‌شود.

اینفوگرافی رادیولوژی HSG

کاربردهای تشخیصی HSG در بررسی ناباروری

هیستروسالپنگوگرافی ابزاری چندمنظوره در تشخیص علل ناباروری و ارزیابی آناتومی دستگاه تناسلی زنان است. پزشک متخصص زنان و نازایی در شرایط مختلف بالینی ممکن است انجام HSG را درخواست نماید. مهم‌ترین کاربردهای این آزمون عبارت‌اند از:

  • بررسی باز یا مسدود بودن لوله‌های فالوپ: شایع‌ترین دلیل تجویز HSG، ارزیابی عبور ماده حاجب از لوله‌هاست. انسداد لوله‌ای یکی از علل اصلی ناباروری زنان محسوب می‌شود.
  • ارزیابی حفره رحم: HSG می‌تواند ناهنجاری‌هایی مانند پولیپ آندومتر (Endometrial Polyp)، فیبروم ساب‌موکوزال (Submucosal Fibroid)، سپتوم رحمی (Uterine Septum) و چسبندگی‌های داخل رحمی یا سندرم آشرمن (Asherman’s Syndrome) را نشان دهد.
  • بررسی قبل از درمان‌های کمک‌باروری: پیش از شروع درمان‌هایی مانند IVF یا IUI، پزشک باید از وضعیت آناتومیکی رحم و لوله‌ها اطمینان حاصل کند.
  • ارزیابی پس از جراحی لوله‌ها: در بیمارانی که عمل بازگشایی لوله (Tubal Reversal) یا بستن لوله (Tubal Ligation) انجام داده‌اند، HSG می‌تواند موفقیت عمل را تأیید نماید.
  • بررسی ناباروری با علت ناشناخته: در مواردی که سایر آزمایش‌ها مشکل مشخصی را نشان نداده‌اند، HSG می‌تواند اطلاعات تکمیلی ارائه دهد.

زوج‌های بسیاری در ابتدای مسیر درمان ناباروری سؤالاتی درباره علل مختلف از جمله رحم سرد در بارداری و ارتباط آن با بارداری دارند. HSG با نشان دادن وضعیت دقیق رحم و لوله‌های فالوپ، پاسخ روشنی به بخش مهمی از این سؤالات ارائه می‌دهد.

مراحل انجام رادیولوژی HSG

فرآیند هیستروسالپنگوگرافی شامل دو بخش اصلی است: آمادگی پیش از آزمون و مراحل تصویربرداری. آگاهی از جزئیات هر مرحله می‌تواند نگرانی بیمار را کاهش دهد و همکاری بهتری در حین آزمون ایجاد کند.

آمادگی قبل از HSG

رعایت چند نکته پیش از مراجعه برای انجام HSG ضروری است:

  1. زمان‌بندی مناسب: بهترین زمان انجام HSG بین روز ۶ تا ۱۱ سیکل قاعدگی است؛ یعنی پس از قطع کامل خونریزی قاعدگی و پیش از تخمک‌گذاری. رعایت این بازه زمانی احتمال بارداری هم‌زمان را به حداقل می‌رساند و بهترین کیفیت تصویربرداری را فراهم می‌کند.
  2. آزمایش بارداری: در صورت احتمال بارداری، آزمایش بارداری منفی قبل از HSG الزامی است. تابش اشعه ایکس در دوران بارداری خطرناک است.
  3. آنتی‌بیوتیک پیشگیرانه: برخی پزشکان برای کاهش خطر عفونت، آنتی‌بیوتیک پیشگیرانه تجویز می‌کنند. این دارو معمولاً یک تا دو روز قبل از آزمون آغاز می‌شود.
  4. مصرف مسکن: پزشکان توصیه می‌کنند ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از آزمون یک مسکن خوراکی مانند ایبوپروفن مصرف شود تا کرامپ‌های احتمالی کاهش یابند.
  5. ناشتا بودن لازم نیست: بر خلاف برخی آزمون‌های تصویربرداری، HSG نیاز به ناشتایی ندارد.
  6. عدم وجود عفونت فعال: در صورت وجود عفونت لگنی فعال یا بیماری التهابی لگن (PID)، انجام HSG باید تا رفع عفونت به تعویق بیفتد.

بسیاری از این نکات مشابه آمادگی سایر آزمون‌های تشخیصی دوران باروری است. آزمایش‌های قبل از بارداری مجموعه‌ای از بررسی‌ها هستند که سلامت مادر و آمادگی بدن برای بارداری را ارزیابی می‌کنند.

مراحل انجام رادیولوژی HSG

فرآیند تصویربرداری HSG مرحله‌به‌مرحله

مراحل انجام HSG در مرکز رادیولوژی به شرح زیر است:

  1. بیمار روی تخت فلوروسکوپی در وضعیت خوابیده به پشت قرار می‌گیرد.
  2. پزشک اسپکولوم (Speculum) را در واژن جاگذاری می‌کند و دهانه رحم را با محلول ضدعفونی تمیز می‌نماید.
  3. یک کاتتر باریک (Catheter) از طریق دهانه رحم وارد حفره رحمی می‌شود.
  4. ماده حاجب رادیواوپک به‌آرامی از طریق کاتتر به داخل رحم تزریق می‌گردد.
  5. هم‌زمان با تزریق، دستگاه فلوروسکوپی تصاویر زنده از مسیر حرکت ماده حاجب در رحم و لوله‌ها ثبت می‌کند.
  6. اگر لوله‌ها باز باشند، ماده حاجب از انتهای آن‌ها وارد حفره شکمی می‌شود (Spill) که نشانه عبور طبیعی است.
  7. پس از تکمیل تصویربرداری، کاتتر خارج می‌شود و بیمار می‌تواند مرکز را ترک کند.

کل فرآیند معمولاً ۱۵ تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشد و بیمار همان روز به فعالیت‌های روزمره خود بازمی‌گردد.

درد و ناراحتی در حین HSG و راه‌های کاهش آن

یکی از رایج‌ترین نگرانی‌های بیماران درباره هیستروسالپنگوگرافی، میزان درد و ناراحتی در حین آزمون است. میزان درد تجربه‌شده از فردی به فرد دیگر متفاوت است و به عوامل متعددی بستگی دارد.

اکثر بیماران کرامپ خفیف تا متوسط شبیه درد قاعدگی را گزارش می‌کنند. این ناراحتی معمولاً در دو مرحله بیشتر احساس می‌شود: هنگام جاگذاری کاتتر و در زمان تزریق ماده حاجب. در بیمارانی که لوله‌های فالوپ مسدود هستند، فشار ناشی از تجمع ماده حاجب ممکن است درد بیشتری ایجاد کند.

بر اساس اطلاعات منتشرشده توسط انجمن رادیولوژی آمریکای شمالی (RSNA) و کالج رادیولوژی آمریکا (ACR): «ممکن است بیمار هنگام جاگذاری کاتتر و تزریق ماده حاجب، اندکی ناراحتی و کرامپ احساس کند.»

بر اسا مقاله Hysterosalpingography از Radiologyinfo

راه‌های کاهش درد و ناراحتی عبارت‌اند از:

  • مصرف مسکن قبل از آزمون: ایبوپروفن یا استامینوفن ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از مراجعه می‌تواند شدت کرامپ را کاهش دهد.
  • تمرین تنفس آرام: تنفس عمیق و آهسته در حین تزریق ماده حاجب به شل شدن عضلات لگنی کمک می‌کند.
  • انتخاب مرکز مجهز: برخی مراکز پیشرفته امکان انجام HSG با بی‌حسی موضعی یا آرام‌بخشی (Sedation) را فراهم می‌کنند که تجربه بیمار را بهبود می‌بخشد.

ناراحتی پس از آزمون معمولاً چند ساعت تا یک روز ادامه می‌یابد و با مصرف مسکن قابل کنترل است. با این حال، در صورت بروز علائم هشدار شامل تب بالای ۳۸ درجه، خونریزی شدید واژینال یا ترشحات بدبو، مراجعه فوری به پزشک ضروری است. خطرات و عوارض اشعه رادیولوژی موضوعی است که بسیاری از بیماران درباره آن سؤال دارند؛ در HSG دوز اشعه دریافتی بسیار پایین و در محدوده ایمن قرار دارد.

تفسیر رادیولوژی HSG

تفسیر نتایج HSG و یافته‌های رایج

پس از اتمام تصویربرداری، رادیولوژیست تصاویر ثبت‌شده را بررسی و گزارش تشخیصی تهیه می‌کند. نتایج HSG را می‌توان در چند دسته اصلی طبقه‌بندی نمود:

لوله‌های باز (طبیعی): اگر ماده حاجب از هر دو لوله فالوپ عبور کند و از انتهای آن‌ها وارد حفره شکمی شود (Peritoneal Spill)، لوله‌ها باز و عملکردی سالم ارزیابی می‌شوند. این یافته مطلوب‌ترین نتیجه HSG محسوب می‌گردد.

انسداد لوله‌ای: در صورتی که ماده حاجب در یک یا هر دو لوله متوقف شود، انسداد تشخیص داده می‌شود. انسداد ممکن است یک‌طرفه (Unilateral) یا دوطرفه (Bilateral) باشد. محل انسداد — پروگزیمال (نزدیک رحم) یا دیستال (نزدیک تخمدان) — در تعیین رویکرد درمانی اهمیت دارد.

یافته‌های رحمی: HSG می‌تواند ناهنجاری‌های حفره رحم را نیز آشکار سازد. پولیپ آندومتر، فیبروم ساب‌موکوزال و سپتوم رحمی به صورت نقص پُرشدگی (Filling Defect) در تصاویر ظاهر می‌شوند. چسبندگی‌های داخل رحمی نیز می‌توانند الگوی غیرطبیعی توزیع ماده حاجب ایجاد کنند.

هیدروسالپنکس (Hydrosalpinx): تجمع مایع در بخش انتهایی لوله فالوپ که به صورت اتساع لوله در تصاویر مشاهده می‌شود. این یافته معمولاً نشانه آسیب قبلی لوله بر اثر عفونت یا جراحی است.

باید توجه داشت که HSG محدودیت‌هایی نیز دارد. نتایج مثبت کاذب (False Positive) ممکن است به دلیل اسپاسم لوله‌ای رخ دهد و انسداد واقعی را شبیه‌سازی کند. نتایج منفی کاذب (False Negative) نیز در چسبندگی‌های خارجی لوله ممکن است اتفاق بیفتد. به همین دلیل، رادیولوژیست نتایج را همراه با سایر یافته‌های بالینی تفسیر می‌نماید. آشنایی با اصطلاحات رادیولوژی و خواندن ریپورت می‌تواند به بیمار در درک بهتر گزارش HSG کمک کند.

مقایسه HSG با سایر روش‌های بررسی لوله‌های فالوپ

هیستروسالپنگوگرافی تنها روش بررسی رحم و لوله‌های فالوپ نیست. چند روش تصویربرداری و تشخیصی دیگر نیز وجود دارند که هر کدام مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارند. انتخاب روش مناسب به شرایط بالینی بیمار، در دسترس بودن تجهیزات و نظر پزشک متخصص بستگی دارد. جدول زیر مقایسه‌ای اجمالی از این روش‌ها ارائه می‌دهد:

روش نوع تصویربرداری اشعه سطح درد دقت تشخیصی لوله کاربرد اصلی
HSG (هیستروسالپنگوگرافی) اشعه ایکس + فلوروسکوپی دارد (دوز پایین) کرامپ خفیف تا متوسط بالا غربالگری اولیه ناباروری
SHG (سونوهیستروگرافی) سونوگرافی + سالین ندارد خفیف فقط حفره رحم بررسی ناهنجاری‌های رحمی
HyCoSy (هیستروسونوسالپنگوگرافی) سونوگرافی + کنتراست ندارد خفیف متوسط تا بالا جایگزین بدون اشعه HSG
لاپاراسکوپی تشخیصی دوربین جراحی ندارد نیاز به بیهوشی بسیار بالا (استاندارد طلایی) ارزیابی دقیق + امکان درمان هم‌زمان
هیستروسکوپی دوربین داخل رحمی ندارد خفیف تا متوسط فقط حفره رحم بررسی و درمان ضایعات داخل رحمی

همان‌طور که جدول نشان می‌دهد، HSG به دلیل ترکیب دقت بالا، هزینه معقول و ماهیت غیرتهاجمی، اغلب به عنوان اولین قدم تشخیصی انتخاب می‌شود. HyCoSy گزینه مناسبی برای بیمارانی است که نگرانی خاصی درباره اشعه دارند. لاپاراسکوپی دقیق‌ترین روش محسوب می‌شود، اما به دلیل نیاز به بیهوشی عمومی و اتاق عمل، معمولاً پس از سایر بررسی‌ها و در صورت نیاز به مداخله هم‌زمان تجویز می‌گردد. برای درک بهتر تفاوت رادیولوژی و سونوگرافی، مطالعه مبانی این دو فناوری تصویربرداری توصیه می‌شود.

هزینه رادیولوژی HSG و پوشش بیمه

هزینه انجام هیستروسالپنگوگرافی به عوامل متعددی بستگی دارد و ممکن است در مراکز مختلف متفاوت باشد. مهم‌ترین عوامل مؤثر بر هزینه نهایی عبارت‌اند از:

  • نوع مرکز تصویربرداری: هزینه در مراکز تصویربرداری مستقل معمولاً با بیمارستان‌های خصوصی تفاوت دارد.
  • استفاده از بی‌حسی یا آرام‌بخشی: در صورت درخواست بیمار برای انجام HSG با آرام‌بخشی، هزینه‌های بیهوشی به مبلغ اضافه می‌شود.
  • نوع ماده حاجب: ماده حاجب روغنی (Oil-Based) معمولاً گران‌تر از ماده حاجب آبی (Water-Based) است، اما مطالعات نشان داده‌اند که ماده روغنی ممکن است اثر مثبتی بر باروری داشته باشد.
  • حق ویزیت رادیولوژیست: هزینه تفسیر و گزارش‌نویسی توسط رادیولوژیست معمولاً جداگانه محاسبه می‌شود.

از نظر پوشش بیمه‌ای، بسیاری از بیمه‌های پایه از جمله تأمین اجتماعی و بیمه سلامت، بخشی از هزینه HSG را تحت پوشش قرار می‌دهند. بیمه‌های تکمیلی نیز ممکن است سهم پرداختی بیمار را کاهش دهند. توصیه می‌شود قبل از مراجعه، با مرکز تصویربرداری و شرکت بیمه هماهنگی لازم انجام شود.

لازم به ذکر است که هیستروسالپنگوگرافی به دستگاه فلوروسکوپی ثابت نیاز دارد و تنها در مراکز مجهز تصویربرداری انجام می‌شود. با این حال، بسیاری از آزمون‌های رادیولوژی دیگر مانند رادیوگرافی ساده اندام‌ها و قفسه سینه با دستگاه پرتابل در محل بیمار نیز قابل انجام هستند. امروزه خدمات رادیولوژی در منزل این امکان را فراهم کرده است که بیمار بدون مراجعه به مرکز، بسیاری از تصویربرداری‌های مورد نیاز خود را در محیط خانه انجام دهد.

انجام هیستروسالپنگوگرافی

باردار شدن بعد از رادیولوژی HSG

یکی از جالب‌ترین یافته‌های مرتبط با هیستروسالپنگوگرافی، افزایش شانس باروری در ماه‌های پس از انجام آزمون است. این پدیده که به اثر فلاشینگ (Flushing Effect) شناخته می‌شود، به فشار ماده حاجب در حین تزریق نسبت داده می‌شود. فشار ماده حاجب ممکن است انسدادهای جزئی مخاطی و چسبندگی‌های ظریف در لوله‌های فالوپ را برطرف کند و عبور تخمک را تسهیل نماید.

مطالعات متعددی این اثر را بررسی کرده‌اند و تفاوت معناداری بین نوع ماده حاجب مشاهده شده است.

ماده حاجب روغنی در مقایسه با ماده آبی اثر افزاینده باروری بیشتری نشان می‌دهد. میزان بارداری خودبه‌خود در گروه ماده روغنی ۷۹ درصد و در گروه ماده آبی ۷۰.۲ درصد بود. میانه فاصله زمانی بین HSG و بارداری در گروه روغنی ۱۳ ماه و در گروه آبی ۱۶ ماه گزارش شد.

برداشت آزاد از مقاله Hysterosalpingography procedures

نکات مهم درباره باردار شدن بعد از HSG

  • بهترین بازه زمانی: سه تا شش ماه اول پس از HSG بیشترین احتمال افزایش شانس باروری را دارند. این اثر به تدریج کاهش می‌یابد.
  • اثر ماده حاجب روغنی: مطالعات نشان می‌دهند که ماده حاجب روغنی ممکن است علاوه بر شستشوی لوله، محیط ایمنی آندومتر را نیز بهبود بخشد.
  • HSG جایگزین درمان ناباروری نیست: اثر فلاشینگ یک فایده جانبی تشخیصی است و نباید به عنوان روش درمانی مستقل در نظر گرفته شود.
  • زمان اقدام: اکثر پزشکان توصیه می‌کنند از همان سیکل بعدی پس از HSG اقدام به بارداری انجام شود، زیرا محدودیت زمانی خاصی وجود ندارد.

پایش تخمک‌گذاری پس از HSG می‌تواند شانس موفقیت را افزایش دهد. بسیاری از متخصصان زنان توصیه می‌کنند زوج‌ها پس از انجام HSG، با استفاده از سونوگرافی واژینال زمان دقیق تخمک‌گذاری را شناسایی کنند. آگاهی از بهترین زمان برای سونو تخمک‌گذاری در این بازه سه تا شش‌ماهه اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا اثر فلاشینگ HSG در همین دوره بیشترین تأثیر را بر باروری خواهد داشت.

جمع‌بندی

هیستروسالپنگوگرافی (HSG) یکی از مؤثرترین و پرکاربردترین آزمون‌های تصویربرداری در ارزیابی ناباروری است که اطلاعات ارزشمندی درباره وضعیت حفره رحم و باز بودن لوله‌های فالوپ ارائه می‌دهد. این آزمون با وجود ناراحتی مختصر، ایمن و سریع محسوب می‌شود و در بسیاری از موارد، اولین قدم تشخیصی پیش از درمان‌های تخصصی ناباروری است. مطالعات نشان داده‌اند که HSG علاوه بر ارزش تشخیصی، می‌تواند اثر مثبتی بر شانس باروری در ماه‌های پس از انجام آزمون داشته باشد.

سؤالات متداول

آیا عکس رنگی رحم (HSG) درد دارد؟

بیشتر بیماران کرامپ خفیف تا متوسطی شبیه درد قاعدگی را گزارش می‌کنند. این ناراحتی معمولاً کوتاه‌مدت است و با مصرف مسکن ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از آزمون کاهش می‌یابد. در بیمارانی که لوله‌های فالوپ مسدود هستند، ممکن است فشار بیشتری احساس شود.

بهترین زمان انجام HSG چه روزی از سیکل قاعدگی است؟

بهترین زمان انجام HSG بین روز ۶ تا ۱۱ سیکل قاعدگی است؛ یعنی پس از قطع کامل خونریزی و پیش از تخمک‌گذاری. رعایت این بازه هم‌زمان خطر بارداری ناخواسته را کاهش می‌دهد و کیفیت تصاویر تشخیصی را بهینه می‌سازد.

آیا بعد از HSG احتمال باردار شدن بیشتر می‌شود؟

مطالعات نشان داده‌اند که فشار ماده حاجب در حین HSG می‌تواند انسدادهای جزئی لوله‌ای را برطرف کند. این اثر به‌ویژه با ماده حاجب روغنی مشهودتر است و سه تا شش ماه اول پس از آزمون بیشترین تأثیر را دارد.

آیا رادیولوژی HSG برای لوله‌بندی‌شده‌ها هم انجام می‌شود؟

بله، HSG در زنانی که عمل بستن لوله (Tubal Ligation) انجام داده‌اند و قصد بارداری مجدد دارند، برای ارزیابی موفقیت عمل بازگشایی لوله (Tubal Reversal) تجویز می‌شود. همچنین پس از بستن لوله، HSG می‌تواند عدم نفوذپذیری لوله‌ها را تأیید کند.

عوارض خطرناک HSG چیست و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

عوارض جدی HSG نادر هستند. با این حال، در صورت بروز تب بالای ۳۸ درجه سانتی‌گراد، خونریزی شدید واژینال، ترشحات بدبو یا درد شدید شکمی که با مسکن بهبود نمی‌یابد، مراجعه فوری به پزشک ضروری است. این علائم ممکن است نشانه عفونت یا واکنش به ماده حاجب باشند.

این مقاله صرفاً جنبه آموزشی و اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان پزشکی نیست. برای تصمیم‌گیری درباره انجام هرگونه آزمون تشخیصی، حتماً با پزشک متخصص خود مشورت نمایید.